Irma speelt de bas zoals ze haar koffie drinkt: donker, sterk en een beetje gevaarlijk. Dat straalt ze ook uit zodra ze het podium op stapt. Maar geen zorgen—wie haar groove voelt, merkt dat alles op z’n plek valt, zelfs haar blik. Haar taak is duidelijk: zorgen dat de groove precies daar terechtkomt waar hij hoort, recht in je onderbuik. Geen fratsen, geen opsmuk, gewoon functioneel… met een knipoog, dat dan weer wel.